Na 2 dagen marginaal weer en vluchten die wel/niet wel/niet en uiteindelijk toch niet doorgaan, was het gister goed genoeg om te gaaan. Een vroege start van 0715moesten we taxiien. Normaal vliegen we later in de avond dus dit was even wennen voort de biologische klok, maar eenmaal opgestaan gaat het prima. De route was van Oxford naar Bournemouth(aan zuidkust vlak bij Southhampton), en weer terug. (Voor de kenners; We hebben een radar vectored ILS gedaan om Bournemouth,en een NDB/DME op Oxford. Vandaag was het de beurt aan mijn flightbuddy om dezelfde route te vliegen. Op Bournemouth werden we van de approach afgehaald omdat er een zakenjet achter ons zat. Jet's vligen de approach op een hogere snelheid dan onze Senneca's en dan bestaat het risico dat de separatie te klein word. Commerciele vluchten hebben een hogere prioriteit dan onze trainingsvluchten, en zij hebben dan ook voorrang.Een paar extra rondjes langs de kust en toen konden we weer verder. Op de terugweg naar Oxford kom je vlak langs Heathrow, en omdat het ondetussen donker was kon je mooi trapsgewijs al het verkeer op de approach voor baan 27 zien hangen.
Februari is waarschijnlijk mijn laatste maand in Oxford. Het aantal vluchten dat ik nog te doen heb zou ik volgende week af moeten kunnen maken. Dan volgt een 170A (een pre-test voor de instrument rating test) met daarna het echte IRT exam. Ik hoop dat eind februari te kunnen doen. ALs die gepassed is kan ik terug naar Nederland voor de allerlaatste fase van mijn opleiding, de MCC training op een 737 sim :D

No comments:
Post a Comment